''BİR'' ANI - BABAM HİÇ DEĞİŞMEDİ

 

         Aile dostumuz bir ailenin iki oğlundan biri üniversitede okumaktaydı. İkinci oğulları Anadolu Lisesi mezunu idi. İlk yıl gerekli puanı alamadığı için üniversiteye yerleştirilememişti.

         Anne baba eğitimci olduklarından küçük oğullarının da iyi bir eğitim almasını istiyorlardı... İkinci yıl üniversite hazırlık kurslarına devam etmesi kararlaştırıldı ve genç adam derslere başladı... Ama genç adamın pek üniversitede gözü yok gibi (yeterince çaba göstermediği düşünülüyor) ilgi alanları farklı, örneğin araba kullanma gibi. Baba ile sorunları oluyor... Sorunlar çözüleceğine, artıyor... Öğrenci saldırganlaşıyor. Baba öfkeleniyor ve çözüm yok... Yardım da edilemiyor... Hepimiz eğitim camiasından olunca, oturup tartışıyoruz ve psikolojik yardım almasının iyi olacağına karar veriyoruz. Belki hedefli, planlı olması sağlanır... Adana'da bir Psikologla (uzmanla) görüşmeye başlıyorlar... Önce gençle yalnız görüşüyor, sonra baba ve anne ile görüşüyor. Sonra birlikte ailece görüşmeye katılıyorlar... Bir süre bu tempoda gidiyor görüşmeler ve sürecin sonunda hepimiz tıpkı doktor gibi beklenti içindeyiz. Bir görüşme randevusuna başlarken, doktor gencimize soruyor: "Nasıl bir değişme, gelişme var mı?" Genç cevap veriyor: "Yok, hayır doktor bey, boşuna uğraşıyorsunuz, babam hiç değişmedi. Yine aynı, bana arabayı vermiyor, benimle tartışıyor, ders çalışmamı istiyor..." Doktorla birlikte bizler de şaşkınlık içindeyiz. Beklentiler her zaman beklendiği gibi gerçekleşmiyor... Anlatılandan çok anlaşılanın önemini bir kez daha yaşayarak görüyoruz.

Erol Türedi

 

 

 


Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !